
استئوکندروز یک بیماری ستون فقرات است که یکی از ویژگی های آن آسیب دژنراتیو-دیستروفیک به دیسک های بین مهره ای و سپس به خود بافت های مهره ای است.
تغییرات دیستروفیک در دیسک منجر به ضعیف شدن حلقه فیبری بیرونی آن می شود. بنابراین، بیماران مبتلا به استئوکندروز اغلب عوارض جدی مانند بیرون زدگی (برآمدگی بخشی از دیسک) و فتق مهره (آویزان شدن هسته پالپوزوس دیسک به کانال نخاع) را تجربه می کنند.
بر اساس نتایج تحقیقات پزشکی، هر دو نفر بعد از 30 سال دچار مشکلاتی در ستون فقرات می شوند. در 70 درصد موارد علت درد در ستون فقرات پوکی استخوان است که یک بیماری عصبی است که بر رباط های ستون فقرات تأثیر می گذارد.
اولین علائم پوکی استخوان ستون فقرات بلافاصله ظاهر نمی شود، بلکه به تدریج ظاهر می شود.
بسته به محل درد، سه نوع استئوکندروز وجود دارد:
- ناحیه گردن رحم؛
- بخش قفسه سینه؛
- ناحیه کمر.
به گفته بسیاری از کارشناسانی که این بیماری را مطالعه کرده اند، علت اصلی پوکی استخوان توزیع نادرست بار بر روی ستون فقرات است. در نتیجه در بیماران مستقیماً در مکان هایی که فشار فیزیکی بیش از حد وارد می شود، تغییر در ساختار بافت غضروفی رخ می دهد.
علل پوکی استخوان ستون فقرات:
- استعداد ارثی به این بیماری.
- وجود بیماری های سیستم غدد درون ریز یک اختلال متابولیک است.
- توسعه بیماری های ارتوپدی، به عنوان مثال، کف پای صاف، انحنای وضعیت بدن، بیماری های سیستم اسکلتی عضلانی.
- صدمات مختلف، کبودی ستون فقرات.
- سبک زندگی: کم تحرکی، رژیم غذایی نامناسب با غلبه غذاهای مضر.
- داشتن اضافه وزن.
- عادات بد - سیگار کشیدن، اعتیاد به الکل.
- استرس، خستگی.
- بارداری
در بیشتر موارد، علل پوکی استخوان با فعالیت حرفه ای فرد مرتبط است.
مراحل توسعه
پیشرفت پوکی استخوان در 4 مرحله متمایز رخ می دهد:
استئوکندروز مرحله 1
با شروع یک فرآیند پاتولوژیک در هسته پالپوس دیسک بین مهره ای مشخص می شود - کم آبی آن (کم آبی) رخ می دهد و متعاقباً ارتفاع دیسک کاهش می یابد. در همان زمان، ترک ها شروع به ظاهر شدن در حلقه فیبری می کنند. در این مرحله معمولاً بیمار هیچ تغییری احساس نمی کند. ناراحتی ممکن است هنگام نشستن در وضعیت نشسته ای که برای یک فرد غیرعادی است، یا زمانی که به طور فعال ورزش می کند، رخ دهد.
مرحله 2
در مرحله دوم استئوکندروز، ادامه تغییرات دژنراتیو منجر به بیرون زدگی دیسک می شود. شکاف بین مهره ها کاهش می یابد و کپسول فیبری از بین می رود. در نتیجه، ریشه های اعصاب نخاعی فشرده می شود که باعث ایجاد درد نقطه ای می شود که شدت آن با خم شدن، چرخش و سایر حرکات افزایش می یابد. ضعف احتمالی و کاهش عملکرد.
مرحله 3 استئوکندروز ستون فقرات
با ساییدگی غضروف بین دیسک ها مشخص می شود. در صورت گرفتن عکس با اشعه ایکس، نازک شدن بافت به وضوح قابل مشاهده است. علائم پوکی استخوان ستون فقرات مشخص، شدید است و درد از بین نمی رود و تنها مسکن های قوی می توانند آن را تسکین دهند. مواد مخدر
مرحله 4
مرحله چهارم پیچیده ترین اختلالات عصبی در سیستم نخاعی است که به صورت محدودیت جزئی یا کامل حرکت مفصل بیان می شود. با این وضعیت تشخیصی، رشد استخوان (استئوفیت) در محل مفاصل مهرهای ایجاد میشود که باعث میکروتروما به شاخههای عصبی و بخشهای مجاور ستون فقرات میشود.
علائم پوکی استخوان در بزرگسالان
با پیشرفت بیماری، تحرک پاتولوژیک ستون فقرات ایجاد میشود که در آن بافتهای نرم، رشتههای عصبی و رگهای خونی واقع در نزدیکی ضایعه نقض میشوند - به این ترتیب درد ایجاد میشود.
علائم اصلی پوکی استخوان:
- درد در پشت، ناحیه گردن رحم، کمر، شانه ها و حتی دنده ها؛
- ناراحتی، سفتی پشت در حین حرکات خاص، بلند کردن چیزی؛
- بی حسی اندام ها (بازوها و/یا پاها)؛
- احساس درد در بازوها و پاها، لرز؛
- اسپاسم عضلانی؛
- اختلال در عملکرد اندام های تناسلی؛
- سردرد، سرگیجه؛
- درد در ناحیه قلب؛
- اختلال حسی؛
- کاهش فشار خون عضلانی؛
- افزایش خستگی، گاهی اوقات حتی در چشم.
فعالیت بدنی بیش از حد، کار بیش از حد، هیپوترمی، جراحات، ضربه های بدن و قرار گرفتن در معرض لرزش می تواند در بروز علائم حاد نقش داشته باشد.
عوارض
فرآیندهای دژنراتیو که عمدتاً دیسکهای بین مهرهای را تحت تأثیر قرار میدهند منجر به کاهش چگالی آنها و از دست دادن عملکرد جذب شوک آنها میشود. پیامد چنین تغییراتی تحرک بیش از حد ستون فقرات، مفاصل فاست، ماهیچه ها و رباط ها تحت تأثیر قرار می گیرد.
ساختارهای پاراورتبرال درگیر در فرآیندهای مخرب باعث فشرده شدن (فشرده شدن) نخاع و انتهای عصبی آن می شود. در نتیجه، بیمار مبتلا به پوکی استخوان احساس درد میکند که با علائم و بیماریهای زیر همراه است: سردرد شدید، میگرن، کاهش حدت بینایی، اختلال عملکرد اتونومیک (VSD)، اختلال در عملکرد دستگاه تناسلی ادراری، سیاتیک (فشرده شدن عصب سیاتیک)، فتق بین مهرهای، فتق اسفنجی، فتق بین مهرهای، فتق اسپوندی.
روش های ابزاری برای تشخیص پوکی استخوان:
- تشخیص اشعه ایکس نقش اساسی در این بیماری دارد. رادیوگرافی معمولی می تواند علائم بیماری مانند باریک شدن فاصله بین مهره ها را نشان دهد.
- تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یک روش تحقیقاتی است که امکان تشخیص دقیق فرآیندهای رخ داده در ناحیه ستون فقرات را فراهم می کند. با کمک آن، به ویژه، می توان وجود فتق دیسک و محل آن را تعیین کرد.
- توموگرافی کامپیوتری (CT) از نظر قابلیت های تشخیصی مشابه MRI است. نقطه ضعف CT وجود قرار گرفتن در معرض تابش در طول مطالعه است.
درمان پوکی استخوان
هیچ روش خاص و تنها صحیحی برای درمان پوکی استخوان وجود ندارد - این فرآیند تحت هر شرایطی نیاز به یک رویکرد یکپارچه دارد.
برنامه جامع به طور سنتی شامل اجزای زیر است:
- روش های فیزیوتراپی تأثیر؛
- تمرینات و ماساژهای ویژه؛
- روش های درمان دستی؛
- درمان دارویی؛
- رفلکسولوژی، الکتروفورز و غیره؛ کشش
هنگام درمان این دسته از بیماران، متخصصان داروهایی را تجویز می کنند که دارای خواص زیر هستند: تسکین التهاب، بازیابی عملکرد سیستم اسکلتی عضلانی، تحریک بازسازی بافت دیسک های بین مهره ای و غضروف، و جلوگیری از پیشرفت پوکی استخوان.
درمان پوکی استخوان از مسیر سنتی درمان بسیاری از بیماری های سیستم اسکلتی عضلانی پیروی می کند: NSAID ها برای از بین بردن روند التهابی در بافت ها، غضروف محافظ ها برای بازگرداندن سطح مایع سینوویال و کورتیکواستروئیدها در صورت بی اثر بودن دو نوع اول دارو تجویز می شوند.
برای خلاص شدن از شر پوکی استخوان، از روش های درمانی مختلفی از جمله ماساژ استفاده می شود. خواص مفید زیادی دارد - تون ماهیچه ها تسکین می یابد، جریان خون در ستون فقرات تحریک می شود، دیسک های بین مهره ای قوی تر می شوند.
درمان دستی درد حاد را تسکین می دهد و به بازیابی وضعیت بدن کمک می کند. یکی از رایج ترین روش های مورد استفاده، درمان احشایی است. در طول اجرای آن، درمان با کیفیت مفاصل انجام می شود، فرآیندهای گردش خون بهبود می یابد و سیستم ایمنی بدن تقویت می شود. به شما امکان می دهد از تشدید بیماری های مزمن مختلف جلوگیری کنید.
فیزیوتراپی یا ورزش درمانی برای پوکی استخوان بسیار مهم است. بنابراین، تمرینات ویژه برای تقویت عضلات پشت به تشکیل یک کرست عضلانی کمک می کند، که به نوبه خود توزیع یکنواخت بار روی ستون فقرات را تضمین می کند. علاوه بر این، به لطف تمرینات منظم، گردش خون و تغذیه بافت ها، از جمله دیسک های بین مهره ای، بهبود می یابد، وضعیت بدنی صحیح بیمار ایجاد می شود و دامنه حرکات در ستون فقرات افزایش می یابد.
فیزیوتراپی به مبارزه موثر با تظاهرات دردناک در مکان هایی که فرآیند پاتولوژیک موضعی است کمک می کند. انواع مختلفی از مداخلات فیزیوتراپی وجود دارد. اغلب آنها به استفاده از درمان مغناطیسی، درمان اولتراسوند و قرار گرفتن در معرض جریان های فرکانس پایین متوسل می شوند.
پیشگیری
اگر از پوکی استخوان به موقع پیشگیری شود، ممکن است نیازی به درمان آن نباشد. این موضوع باید به طور جامع مورد بررسی قرار گیرد:
- محدودیت بلند کردن سنگین (کمتر از 10 کیلوگرم)؛
- بارها را فقط به صورت متقارن حمل کنید (توزیع وزن روی هر دو دست).
- انجام تمرینات بدنی ساده با هدف تقویت ستون فقرات، عضلات و مفاصل؛
- به طور منظم شنا کنید؛




































