استئوکندروز یک بیماری ستون فقرات است که در آن دیسک های بین مهره ای در معرض اختلالات دژنراتیو و همراه با آن مفاصل قرار دارند. فاصله بین آنها کاهش می یابد، به همین دلیل پایانه های عصبی و ریشه ها فشرده می شوند، که منجر به ایجاد درد شدید می شود. اغلب تغییرات پاتولوژیک در ناحیه کمر رخ می دهد.
پزشک به شما می گوید که چگونه استئوکندروز ستون فقرات کمری را درمان کنید، زیرا خوددرمانی فقط می تواند وضعیت را بدتر کند. مشکل در این واقعیت نهفته است که علائم پوکی استخوان می تواند در سایر بیماری ها نیز ظاهر شود که درمان آنها تفاوت های اساسی دارد.
اطلاعات اولیه در مورد بیماری
همه نمی دانند استئوکندروز ستون فقرات کمری چیست. برای درک ماهیت بیماری، لازم است به آناتومی بپردازیم.
مهره یک ساختار جامد و متراکم به شکل استوانه ای با قوس است که فرآیندها از آن گسترش می یابند. بدنه مهره ها با استفاده از قوس ها به آنها متصل می شود و در وسط سوراخ مهره ای وجود دارد. این روزنه ها هستند که کانال نخاعی را تشکیل می دهند.
همه فرآیندها در تشکیل مفاصل شرکت نمی کنند، بلکه فقط قسمت های بالایی و پایینی که در آن حرکات تکان دادن کوچک امکان پذیر است. بین مهره ها سوراخ هایی وجود دارد که توسط فرآیندها محدود می شوند. از طریق آنها است که ریشه های عصبی اعصاب نخاعی ظاهر می شوند.
تغییرات پاتولوژیک ابتدا در هسته پالپوزوس (ساختاری نیمه مایع با مرکزی ژله مانند در دهانه دیسک) ظاهر می شود. هسته پالپوس دارای حداکثر قابلیت ارتجاعی است و ضربه گیر اصلی است. و سپس فرآیند پاتولوژیک در مفاصل مهره ها ایجاد می شود که منجر به باریک شدن سوراخ بین مهره ای می شود.
ساکروم استخوانی بزرگ و مثلثی شکل است که در پایه ستون فقرات قرار دارد. از پنج مهره تشکیل شده است که به هم جوش خورده اند و دارای سطوح قدامی و خلفی هستند. هیچ دیسکی در این بخش وجود ندارد و پوکی استخوان ایجاد نمی شود.
استئوکندروز ستون فقرات کمری اغلب در افراد بعد از 30 سالگی تشخیص داده می شود. فرآیند دژنراتیو پس از اختلال در متابولیسم آب نمک در دیسک رخ می دهد. در نتیجه ساختار استخوان نازک شده و شکننده می شود. Nucleus pulposus حدود خود را گسترش می دهد و به سمت کانال نخاعی حرکت می کند. در نتیجه مایع داخل کانال و اعصاب فشرده شده و تورم ظاهر می شود. این باعث بروز احساسات دردناک و اختلال در عملکرد اندام هایی می شود که این مناطق به آن تعلق دارند.
به دلیل فشرده سازی، سلول های استخوانی سریعتر تقسیم می شوند و استئوفیت ها (رشدهای غیر طبیعی) روی مهره ها ظاهر می شوند. بازسازی دیسک غیرممکن است، زیرا غضروف است، و بنابراین عملکرد اندام ها حتی بیشتر مختل می شود.
استئوکندروز کمری، که علائم و درمان آن بیشتر توضیح داده خواهد شد، اغلب به دلیل ضعیف شدن کرست عضلانی رخ می دهد، بنابراین تمرین عضلات شکم، پهلوها و پشت بسیار مهم است.
بسیاری از مردم تعجب می کنند که آیا پوکی استخوان قابل درمان است یا خیر. این بیماری در مراحل اولیه به راحتی قابل از بین بردن است.
درجات بیماری
استئوکندروز ساکرال به تدریج پیشرفت می کند.
این بیماری 4 مرحله دارد:
- درجه 1 با تظاهر احساسات دردناک خفیف مشخص می شود که پس از فعالیت بدنی تشدید می شود. اغلب یک درد مبهم وجود دارد که به باسن تابیده می شود.
- مرحله 2. فاصله بین مهره ها کاهش می یابد و آنها همراه با بافت های مجاور شروع به فروپاشی می کنند. در همان زمان، انتهای عصب فشرده می شود. استئوکندروز بین مهره ای باعث درد شدید و تابشی می شود. احساسات دردناک فرد را مجبور می کند که به جلو خم شود. این باعث جابجایی و کشیدگی دیسک های بین مهره ای می شود.
- مرحله 3 استئوکندروز ستون فقرات تحتانی با تخریب کامل مهره ها و تظاهر فتق بین مهره ای ظاهر می شود.
- مرحله 4. مهره ها رشد می کنند، غضروف ها آتروفی می شوند و به همین دلیل حرکت بیمار برای بیمار دشوار است. ستون فقرات در ناحیه لومبوساکرال انعطاف پذیری خود را از دست می دهد، تحرک کمتری پیدا می کند و اغلب بیمار ناتوان می شود.
نظارت بر سلامت و شروع درمان در صورت بروز علائمی که در بالا توضیح داده شد بسیار مهم است.
علل بیماری
پوکی استخوان کمر به دلیل بار ثابت و ناهموار در قسمت تحتانی کمر رخ می دهد. گاهی اوقات علل بیماری ماهیت خود ایمنی دارند. در برخی موارد، بیماری قبل از آسیب ایجاد می شود، به خصوص اگر چندین مهره تحت تاثیر قرار گرفته باشد.
علل پوکی استخوان کمر:
- این بیماری به دلیل استرس شدید ایجاد می شود. افرادی که دائماً درگیر کار سنگین بدنی هستند، بیشتر رنج می برند.
- کمردرد ناشی از اضافه وزن است. و این به این دلیل اتفاق می افتد که ستون فقرات در ناحیه لومبوساکرال تحت فشار ثابت قرار دارد.
- به دلیل فعالیت بدنی کم، تغذیه بافت استخوان بدتر می شود، جریان خون کند می شود و ماهیچه ها ضعیف می شوند.
- استئوکندروز ناحیه کمر، که علل آن متفاوت است، اغلب به دلیل وضعیت نادرست ایجاد می شود. اگر فردی هنگام نشستن قوز کند، دیسک ها تغییر شکل داده و زودتر از موعد فرسوده می شوند و این همه به دلیل بار ناهموار است.
- استئوکندروز اغلب در نتیجه آسیب دیدگی کمر رخ می دهد. که اگر سطح تمرینات ورزشی پایین باشد در حین تمرین آسیب می بیند. برای جلوگیری از مشکلات، مهم است که یاد بگیرید چگونه اجسام سنگین را به درستی بلند کنید. هنگام زمین خوردن می توانید کمر خود را زخمی کنید.
- استئوکندروز ستون فقرات کمری نتیجه طبیعی پیری بدن و کاهش توانایی آن برای بهبودی است. در نتیجه تحرک دیسک ها کاهش می یابد، انعطاف پذیری را از دست می دهند و در نتیجه تغییر شکل می دهند.
- این بیماری اغلب به دلیل آرتریت روماتوئید، اسکولیوز و غیره رخ می دهد.
در موارد نادر، پوکی استخوان به دلیل هیپوترمی، افسردگی شدید، تغذیه نامناسب، خستگی مزمن و شرایط محیطی نامناسب ظاهر می شود.
علائم
علائم پوکی استخوان در زنان و مردان بسیار مشابه است. تنها تفاوت این است که در نیمه عادلانه بشریت این بیماری زودتر ظاهر می شود. در مراحل اولیه، بیماری به هیچ وجه خود را نشان نمی دهد، فرد، بدون حدس زدن در مورد چیزی، به زندگی کامل ادامه می دهد. با این حال، علائمی وجود دارد که می تواند شما را به تصمیم درست، که شامل تشخیص کامل و مراجعه به پزشک است، ترغیب کند.
علائم پوکی استخوان ستون فقرات کمری:
- کمردرد. در ابتدا، احساسات دردناک پس از ورزش ظاهر می شوند و با پیشرفت بیماری، دائمی می شوند.
- با استئوکندروز کمری، تحرک در ناحیه آسیب دیده کاهش می یابد. هنگامی که بیمار سعی می کند خم شود، بچرخد یا بنشیند، درد شدید تشعشعی ظاهر می شود که از ساق پا تا پا پخش می شود.
- هنگامی که اعصاب فشرده می شوند، حساسیت پاها تغییر می کند (افزایش یا کاهش می یابد). گاهی اوقات احساس سوزش یا بی حسی در اندام وجود دارد.
- پوست ناحیه آسیب دیده رنگ پریده، خشک می شود و دما کاهش می یابد.
- عرق به خصوص در شب افزایش می یابد.
- با پوکی استخوان ستون فقرات کمری، عملکرد اندام های ادراری تناسلی مختل می شود.
اینها علائم اصلی پوکی استخوان کمر هستند.
این بیماری مزمن است، اما می تواند بدتر شود.
علائم پوکی استخوان کمر در اشکال حاد و تحت حاد:
- کمر - درد پس از تنش عضلانی رخ می دهد. به دلیل اسپاسم عضلانی، بیمار به جلو خم می شود.
- در هنگام تشدید، درد حتی پس از حرکت جزئی ظاهر می شود. احساسات دردناک به شدت افزایش می یابد و به باسن یا ساق پا می رسد. هنگامی که بیمار به پشت دراز می کشد و اندام آسیب دیده را در زانو خم می کند، وضعیت بیمار کاهش می یابد. پس از چند هفته، این علائم پوکی استخوان کمر به تدریج محو می شوند، فعالیت حرکتی بازسازی می شود و عضلات شل می شوند.
- مرحله تحت حاد بیماری با درد مبهم، دردناک و تابشی مشخص می شود.
اگر فردی متوجه چنین تظاهراتی شود، ارزش مراجعه به پزشک را دارد.
اقدامات تشخیصی
درمان استئوکندروز ستون فقرات لومبوساکرال باید پس از تشخیص کامل شروع شود.
ابتدا یک متخصص مغز و اعصاب یا مهره‌شناس معاینه بصری را بر اساس شکایات بیمار انجام می‌دهد و ناحیه آسیب‌دیده بدن را لمس می‌کند. اگر بیمار هنگام لمس نقاط خاصی احساس درد کند، دامنه حرکتی پاها کاهش یافته باشد یا باسن به صورت نامتقارن قرار گیرد، تشخیص تایید می شود. علاوه بر این، پزشک وضعیت بدن بیمار را ارزیابی می کند.
استئوکندروز لومبوساکرال، که علائم آن در بالا توضیح داده شده است، با استفاده از مطالعات زیر قابل شناسایی است:
- اشعه ایکس یک بار دیگر تشخیص را تایید می کند. این روش نمی تواند وضعیت ستون فقرات را ارزیابی کند. تصاویر تنها باریک شدن روزنه های بین مهره ها و رشد استئوفیت ها را نشان می دهد.
- اسکن توموگرافی کامپیوتری کمر امکان تشخیص و مشاهده ناحیه آسیب دیده بر روی مانیتور کامپیوتر را از زاویه یا برش متفاوت فراهم می کند. با این حال، این تکنیک در تشخیص ساختار استخوان موثر است. برای تشکیل بافت نرم، از جمله دیسک های مهره ای، استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی توصیه می شود.
- تصویربرداری رزونانس مغناطیسی ستون فقرات تصویر کاملی از وضعیت بافت استخوانی و ساختارهای نرم در ناحیه کمری ساکرال را نشان می دهد.
پس از انجام مطالعات فوق، می توانید درمان پوکی استخوان کمر را شروع کنید.
روش های درمانی
بسیاری از بیماران علاقه مند هستند که آیا می توان پوکی استخوان ستون فقرات کمری را به طور کامل درمان کرد. پاسخ متأسفانه منفی خواهد بود. اگر درمان را در مرحله اول یا دوم بیماری شروع کنید، می توانید پیشرفت آن را متوقف کنید.
بنابراین، درمان استئوکندروز ستون فقرات کمری یک فرآیند طولانی و پیچیده است که به دستیابی به اهداف زیر کمک می کند:
- تسکین درد؛
- از بین بردن اسپاسم؛
- تقویت عضلات شکم، پشت، پهلوها، باسن و پاها؛
- بازگرداندن جریان خون و متابولیسم در ناحیه آسیب دیده؛
- از بین بردن التهاب؛
- بازگرداندن عملکرد حرکتی کمر؛
- عادی سازی حساسیت در پاها؛
- بهبود عملکرد اندام های لگنی.
درمان محافظه کارانه
روند درمان پوکی استخوان با استفاده از داروهای مختلف شروع می شود. آنها فقط توسط پزشک تجویز می شوند، زیرا خود درمانی می تواند عواقب منفی داشته باشد. پزشک می تواند از چندین گروه از داروها استفاده کند، فقط در این مورد می توان نتیجه مثبتی را انتظار داشت.
برای این اهداف، از داروهای زیر استفاده می شود:
- مسکن هایی که برای تسکین ناراحتی استفاده می شوند.
- با استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، درد و تورم رادیکول برطرف می شود. داروهای حاوی هورمون های استروئیدی نیز برای پوکی استخوان تجویز می شود. آنها التهاب را کاهش می دهند یا به طور کامل از بین می برند.
- نحوه درمان پوکی استخوان کمر در مراحل بعدی مورد توجه بسیاری از بیماران است. بلوک های پارا نخاعی برای تسکین درد استفاده می شود. برای انجام این کار، داروهای مسکن به قسمت پایین کمر تزریق می شود.
- با کمک شل کننده های عضلانی می توانید از گرفتگی عضلات خلاص شوید.
- به منظور بازگرداندن متابولیسم در غضروف، شروع فرآیندهای بازسازی و توقف تغییرات دیستروفی، پزشک معالج غضروف را تجویز می کند.
- درمان پوکی استخوان کمر با استفاده از ویتامین های گروه B انجام می شود. آنها متابولیسم را در سلول ها بهبود می بخشند، التهاب را از بین می برند، مایع اضافی را از بین می برند.
- با کمک داروهای دیورتیک، تورم از بین می رود.
- داروهای تعدیل کننده ایمنی سیستم ایمنی را تقویت می کنند.
- به منظور بهبود جریان خون در ناحیه آسیب دیده، پزشک داروهایی را تجویز می کند که ویسکوزیته خون را کاهش می دهد. داروها با استفاده از قطره چکان به داخل ورید تزریق می شوند یا به شکل قرص مصرف می شوند.
فیزیوتراپی
استفاده از فیزیوتراپی می تواند در درمان استئوکندروز موفقیت آمیز باشد. تکنیک های زیادی وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد. در صورت عدم وجود موارد منع مصرف، پزشک به شما کمک می کند تا بهترین گزینه را انتخاب کنید. فیزیوتراپی درد را تسکین می دهد، اسپاسم عضلانی را تسکین می دهد و فرآیندهای متابولیک و ریکاوری را فعال می کند.
برای حل این مشکلات، روش های زیر تجویز می شود:
- آمپلی پالس ناحیه آسیب دیده در معرض جریان های مدولار سینوسی قرار دارد.
- سونوفورز - قرار گرفتن همزمان در معرض سونوگرافی و داروها؛
- دیادینامیک درمانی - درمان با جریان الکتریکی ولتاژ پایین؛
- دارسونوالیزاسیون. منطقه آسیب دیده در معرض جریان متناوب با قدرت کم، اما با فرکانس و ولتاژ بالا قرار دارد.
- القایی گرما - درمان با میدان های مغناطیسی با فرکانس بالا؛
- لیزر درمانی - درمان با تابش نوری که از لیزر می آید.
ارزیابی اثر درمانی این روش ها دشوار است.
اگر می خواهید بدانید چگونه از شر درد خلاص شوید، ماهیچه ها را تقویت کنید، آرام شوید، باید گفت که این کار را می توان با کمک فیزیوتراپی انجام داد. رفلکسولوژی و ماساژ فقط اثربخشی درمان را افزایش می دهد. تکنیک های ماساژ و ژیمناستیک خارج از دوره التهاب انجام می شود، در غیر این صورت بیماری بدتر می شود. انجام شنا و همچنین انجام ژیمناستیک در آب مفید است که در این صورت بار روی ستون فقرات حداقل خواهد بود.
درمان جراحی
جراحی آخرین راه حل است که تنها در صورتی انجام می شود که روش های قبلی بی اثر بوده و بیماری آنقدر پیشرفت کند که این تنها راه کمک به بازگشت بیمار به فعالیت باشد. مداخله در موارد اختلال حرکتی قابل توجه و وجود فتق بین مهره ای انجام می شود. بنابراین، بهتر است ندانید که چگونه استئوکندروز کمر را با جراحی درمان کنید، زیرا رادیکال ترین آن در نظر گرفته می شود.
جراح فتق های بین دیسک ها را برمی دارد و مهره هایی را که نامرتب شده اند تقویت می کند. پزشک همچنین می تواند عمل فیوژن ستون فقرات را انجام دهد که ماهیت آن این است که بخشی از ستون فقرات با استفاده از یک ساختار فلزی خاص کاملاً بی حرکت می شود. به دنبال آن توانبخشی طولانی مدت انجام می شود.
دستورالعمل های ویژه
اگر استئوکندروز لومبوساکرال درمان نشود، عصب سیاتیک ممکن است ملتهب شود که می تواند منجر به درد شدید شود. برای کاهش ناراحتی، فرد به جلو خم می شود، اما به همین دلیل، وضعیت ستون فقرات در ناحیه آسیب دیده تنها بدتر می شود.
استئوکندروز ناحیه کمر، که علائم آن می تواند متفاوت باشد، بی ثباتی مهره ها را تهدید می کند. دیسک قادر به نگه داشتن مهره نیست و ناحیه کمر به دلیل فشرده سازی از استخوان خاجی جابجا می شود. در این راستا، عملکرد اندام های تناسلی ادراری مختل می شود.
برای جلوگیری از عوارض، باید قوانین زیر را رعایت کنید:
- اجتناب از فعالیت بدنی شدید؛
- تقویت کرست عضلانی؛
- حفظ وضعیت صحیح بدن؛
- ورزش روزانه؛
- ایجاد تغذیه، حفظ تعادل پروتئین ها، چربی ها و کربوهیدرات ها؛
- رعایت رژیم استراحت مطلوب؛
- درمان بیماری های کمر در مراحل اولیه
همچنین نباید خود درمانی کنید - در این صورت بیماری در اسرع وقت از بین می رود. پوشیدن کرست مفید خواهد بود که بار روی کمر را از بین می برد.